Ospa wietrzna
Ospa wietrzna jest wysoce zaraźliwą chorobą zakaźną charakterystyczną dla wieku dziecięcego. Najczęściej występuje przed 10 rokiem życia. Wirus ospy rozprzestrzenia się drogą kropelkową. Na skórze chorego pojawia się w kilku rzutach charakterystyczna, swędząca wysypka. Przejście ospy daje organizmowi dziecka stałą odporność na wywołującego ją wirusa.
Objawy:
Okres wylęgania choroby to 11-21 dni, po tym czasie ujawniają się objawy zwiastunowe: pogorszenie samopoczucia, gorączka (raczej nie wysoka) oraz brak apetytu.
Pełny rozwój choroby ma najczęściej miejsce w dzień po zaobserwowaniu objawów początkowych. Wtedy też pojawiają się:
- swędząca wysypka
- zazwyczaj w pierwszej kolejności krostki występują na tułowiu, po czym rozprzestrzeniają na inne partie ciała, obejmując nie tylko skórę, ale również błony śluzowe;
- krostki w przebiegu choroby zmieniają swój charakter: początkowo są czerwonymi plamkami, następnie przemieniają się w grudki, w kolejnym etapie tworzą się z nich pęcherzyki wypełnione przejrzystym płynem, te zaś kolejno przysychają tworząc strupki, po wygojeniu których zostają przebarwienia;
- wysypka pojawia się w kilku rzutach;
- gorączka.
Zarówno wysypka, jak i złe samopoczucie dziecka oraz gorączka mogą występować w różnym natężeniu – od przebiegu bardzo łagodnego po bardzo ciężki. Zazwyczaj ciężki przebieg ospy ma miejsce u dzieci o mocno obniżonej odporności. Dla nich też choroba ta może być szczególnie groźna (duże ryzyko powikłań, większa śmiertelność).
Zaraźliwość:
Chore dziecko może zarażać otoczenie drogą kropelkową już 2-3 doby przed pojawieniem się wysypki, aż do czasu kiedy wszystkie krostki przemienią się w strupki, czyli w około tydzień po pojawieniu się pierwszych krostek.
Postępowanie:
- Dzieci z nie obniżoną odpornością w przebiegu łagodnym choroby:
- leczenie objawowe, głównie ograniczone do stosowania środków łagodzących swędzenie skóry, najczęściej są to:
- maści;
- puder cynkowy;
- kąpiele z dodatkiem sody oczyszczonej.
- Dzieci z obniżoną odpornością:
- dziecku takiemu po kontakcie z chorym należy zapobiegawczo podać immunoglobulinę z wysokim stężeniem przeciwciał przeciw wirusowi ospy oraz przyjąć je do szpitala na obserwację;
- w przypadku rozwinięcia się choroby należy włączyć leczenie przeciwwirusowe acyklowirem.
Powikłania:
Dotyczą głównie chorych dzieci o upośledzonej odporności i obejmują:
- zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu;
- zapalenie płuc;
- stan zagrożenia życia.
W przypadku, gdy na ospę zapadnie kobieta w pierwszym trymestrze ciąży, choroba może wywołać u dziecka wady wrodzone.
Profilaktyka:
- Zapobieganie chorobie polega na unikaniu kontaktu z chorymi dziećmi do czasu odpadnięcia strupków. Stosuje się także szczepionkę przeciw ospie.
Magdalena Dudziak
Źródła:
P. Dworkin, Pediatria, Wrocław 2000.
S. Hubberstey (i in.), Encyklopedia zdrowia dziecka, Poznań 2001.