Wszawica

Żyjemy w czasach postępu higieny, ale również dzisiaj zdarza się, że dzieci miewają we włosach wszy. Choroba występuje szczególnie często u dzieci w okresie przedszkolnym lub szkolnym oraz wśród osób o niskim poziomie sanitarno-higienicznym.

Istnieją wszy, które bytują na ludziach i takie, które bytują na zwierzętach. Wszy są specyficzne dla danego gatunku, to znaczy, że wszy zwierzęce mogą wprawdzie przedostać się na człowieka, ale nie żywią się krwią ludzką. Wszy pasożytujące na człowieku dzielą się na trzy grupy:

  • Wszy głowowe – żyją na owłosionej głowie;
  • Wszy odzieżowe – gnieżdżą się w fałdach i szwach ubrań, i opuszczają je tylko, by ssać krew;
  • Wszy łonowe – bytują na skórze porośniętej krótkimi włosami, głównie w okolicy łonowej, a także pod pachami i w brwiach.

Rozmnażanie wesz:

Zapłodnione samice wszy głowowej przytwierdzają do włosa za pomocą nierozpuszczalnej w wodzie wydzieliny od 3 do 4 białawych jaj (gnidy) dziennie, a w ciągu życia samica przykleja do włosów około 60 jaj. W optymalnej dla gnid temperaturze od 29 do 31 st. C po ok. 8 dniach z jaj wylęgają się larwy. Po 15 dniach wszy są już dorosłe i dojrzałe do zapłodnienia. Dorosła wesz wysysa krew z gospodarza co 3 – 4 godziny.

Wszy głowowe przenoszą się najczęściej bezpośrednio z człowieka na człowieka, na przykład, kiedy dzieci w zabawie dotykają się głowami. Rzadziej można przenieść wszy na przedmioty (grzebienie lub czapki). Wszy „lubią” szczególnie dzieci i młodzież z długimi włosami, dlatego częściej występują u dziewczynek.

Objawy:

  • Nasilony świąd skóry na głowie (prawdopodobnie jest on wywołany przez kontakt skóry z wydzieliną gruczołów ślinowych wszy).
  • Gnidy na włosach, a na skórze głowy wszy (gnidy można znaleźć najczęściej na karku i na skroniach).

Postępowanie:

  • W każdym przypadku powinno się przeprowadzić kurację środkiem owadobójczym. Wszystkie te środki można bez problemu otrzymać w aptece, a samo leczenie wykonywać zgodnie z ulotką dołączoną do leku. W przypadku niektórych preparatów konieczne jest powtórzenie całej procedury po kilku dniach, aby zabić wszystkie larwy, które się w tym czasie wylęgły.
  • Dodatkowo można spłukać włosy dziecka letnią wodą z octem (jedna część 6% octu na dwie części wody).
  • Czeszemy włosy bardzo gęstym grzebieniem, aby usunąć martwe gnidy.
  • Po zabiegu zmieniamy ręczniki, bieliznę pościelową i pierzemy w jak najwyższej temperaturze.
  • Pluszowe zabawki również pierzemy. Te, których nie można wyprać, powinny przebywać jeden dzień w temperaturze –10 do –15 st. C (w zamrażarce). Inną metodą jest przechowywanie przedmiotów przez 3–4 tygodnie w plastikowym worku w możliwie ciepłym miejscu.
  • Kontrolujemy, a w razie potrzeby leczymy pozostałych członków rodziny.
  • Dziecko może pójść do przedszkola lub szkoły dopiero wtedy, gdy lekarz potwierdzi, że minęło już niebezpieczeństwo rozprzestrzeniania się choroby.

Anna Kuźniar

Źródło:
B. Brand-Horsting, Leksykon chorób wieku dziecięcego, Warszawa 2005.

Artykuły o podobnej tematyce:

Comments are closed.

-->