Niedoczynność tarczycy
Terminem tym określamy zespół objawów chorobowych wynikających z niedoboru hormonów gruczołu tarczowego. W zależności od okresu wystąpienia tej niedoczynności wyróżniamy dwa typy: obrzęk śluzowaty (niedoczynność u dorosłych) oraz matołectwo czyli tzw. kretynizm tarczycowy (niedoczynność u dzieci).
1.Obrzęk śluzowaty – charakteryzuje się spowolnieniem wszystkich czynności organizmu na skutek obniżenia przemiany materii.
Objawy:
• zwiększenie masy ciała,
• uczucie zmęczenia, osłabienie, senność, trudności w koncentracji, zaburzenia pamięci, stany depresyjne,
• łatwe marznięcie, uczucie chłodu,
• przewlekłe zaparcia (spowolnienie perystaltyki),
• sucha, zimna, blada, nadmiernie rogowaciejąca skóra.
• obrzęki podskórne,
• łamliwe włosy, czasem przerzedzenie brwi,
• zmieniony głos (pogrubienie strun głosowych),
• bradykardia zatokowa,
• ściszone tony i powiększona sylwetka serca (płyn w worku osierdziowym – obrzęk śródmiąższowy).
Diagnostyka:
• badanie palpacyjne,
• badania laboratoryjne,
• USG tarczycy.
Leczenie:
• suplementacja L-tyroksyny (L-T4) w indywidualnie dobranej dawce dobowej.
2. Matołectwo (kretynizm tarczycowy) – rozwija się w życiu płodowym lub we wczesnym dzieciństwie. Charakteryzuje się zahamowaniem rozwoju fizycznego, psychicznego i płciowego oraz zaburzeniami przemiany materii.
Objawy:
• karłowaty wzrost,
• apatia,
• osłabienie,
• szybkie meczenie się,
• skłonność do tycia,
• brak apetytu,
• zmiany w paznokciach i włosach,
• znaczny niedorozwój psychiczny i obniżenie popędu płciowego.
Leczenie:
• podawanie preparatów tarczycy.
Anna Pomianek
Źródło:
K. Janicki, Domowy poradnik medyczny, Warszawa 2009.
www. wikipedia.org