Choroba Addisona (przewlekła niedoczynność nadnerczy)
Jest przewlekłą chorobą będącą wynikiem niedoboru hormonów kory nadnerczy. Dawniej przyczyn choroby upatrywano w zniszczeniu nadnerczy przez proces gruźliczy, obecnie częściej występuje zanik tych gruczołów na skutek procesów autoimmunologicznych, nowotworów, zmian zakrzepowych lub hemochromatozy. Choroba występuje zazwyczaj u dorosłych w wieku 20 – 50 lat.
Objawy:
• osłabienie,
• utrata łaknienia,
• zmniejszenie masy ciała,
• nudności i wymioty,
• bóle brzucha,
• ciemnobrązowe zabarwienie skóry,
• przebarwienie bruzd zgięciowych obu dłoni,
• suchość skóry,
• przerzedzenie owłosienia łonowego u kobiet,
• obniżenie ciśnienia tętniczego.
Diagnostyka:
• morfologia krwi,
• ocena rytmu dobowego wydzielania kortyzolu i ACTH,
• test hipoglikemii poinsulinowej,
• USG,
• tomografia komputerowa,
• rezonans magnetyczny.
Leczenie:
Wcześnie zdiagnozowana choroba Addisona może być skutecznie leczona uzupełniającymi dawkami hormonów kory nadnerczy głównie hydrokortyzonem. Hormonoterapia powoduje ustąpienie objawów i umożliwia choremu normalne funkcjonowanie, jednakże musi być stosowana do końca życia. Nieleczona choroba Addisona prowadzi do przełomu nadnerczowego i jest stanem zagrożenia życia.
Anna Pomianek
Źródło:
W. Bruhl, R. Brzozowski (Red. ), Vademecum lekarza ogólnego, Warszawa 1990.