Choroba Addisona (przewlekła niedoczynność nadnerczy)
Jest przewlekłą chorobą będącą wynikiem niedoboru hormonów kory nadnerczy. Dawniej przyczyn choroby upatrywano w zniszczeniu nadnerczy przez proces gruźliczy, obecnie częściej występuje zanik tych gruczołów na skutek procesów autoimmunologicznych, nowotworów, zmian zakrzepowych lub hemochromatozy. Choroba występuje zazwyczaj u dorosłych w wieku 20 ? 50 lat.
Objawy:
? osłabienie,
? utrata łaknienia,
? zmniejszenie masy ciała,
? nudności i wymioty,
? bóle brzucha,
? ciemnobrązowe zabarwienie skóry,
? przebarwienie bruzd zgięciowych obu dłoni,
? suchość skóry,
? przerzedzenie owłosienia łonowego u kobiet,
? obniżenie ciśnienia tętniczego.
Diagnostyka:
? morfologia krwi,
? ocena rytmu dobowego wydzielania kortyzolu i ACTH,
? test hipoglikemii poinsulinowej,
? USG,
? tomografia komputerowa,
? rezonans magnetyczny.
Leczenie:
Wcześnie zdiagnozowana choroba Addisona może być skutecznie leczona uzupełniającymi dawkami hormonów kory nadnerczy głównie hydrokortyzonem. Hormonoterapia powoduje ustąpienie objawów i umożliwia choremu normalne funkcjonowanie, jednakże musi być stosowana do końca życia. Nieleczona choroba Addisona prowadzi do przełomu nadnerczowego i jest stanem zagrożenia życia.
Anna Pomianek
Źródło:
W. Bruhl, R. Brzozowski (Red. ), Vademecum lekarza ogólnego, Warszawa 1990.