Cytomegalia
Jest to choroba zakaźna wywołana przez wirus CMV, którego rezerwuarem jest człowiek. Okres wylęgania choroby trwa od trzech tygodni do trzech miesięcy. Dla zdrowego człowieka, zakażenie wirusem cytomegalii nie stanowi zagrożenia. Problem natomiast pojawia się w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością, w szczególności u noworodków i niemowląt.
Drogi zakażenia:
• transfuzja krwi i preparaty krwiopochodne,
• transplantacje narządów,
• bezpośredni kontakt z płynami ciała (mocz, ślina, łzy, mleko) lub przez kontakty seksualne,
• przez łożysko lub w trakcie porodu.
Objawy:
• powiększenie węzłów chłonnych, wątroby, śledziony,
• zapalenie gardła,
• powikłania w ciąży:
- I trymestr – wady wrodzone płodu, głównie zakresie układu moczowego, nerwowego, krążenia, przewodu pokarmowego i narządu wzroku,
- II i III trymestr – zapalenie opon mózgowych lub mózgu, zapalenie mięśnia sercowego, wątroby i płuc, niedokrwistość hemolityczna lub małopłytkowość,
- późne następstwa – mózgowe porażenie dziecięce, padaczka, opóźnienie rozwoju psychoruchowego, głuchota.
Diagnostyka:
• morfologia krwi,
• badanie moczu.
Leczenie:
• u pacjentów z dobrą odpornością leczenie nie jest potrzebne, ponieważ organizm sam potrafi sobie poradzić z takim zakażeniem.
• u noworodków stosuje się gancyklovir – lek hamujący replikację wirusa. Ma on wiele objawów ubocznych, ale jego zastosowanie pozwala na uniknięcie trwałych następstw toczących się zmian zapalnych przede wszystkim w mózgu i gałce ocznej. Ze względu na potencjalne działanie uszkadzające płód gancyklovir nie jest stosowany u ciężarnych.
• uzupełniającym leczeniem jest podawanie gotowych przeciwciał przeciwko wirusowi cytomegalii, tzw. surowicy odpornościowej. Tą terapię stosuje się również w wybranych przypadkach w ciąży, kiedy zachodzi konieczność ratowania płodu.
Anna Pomianek
Źródło:
K. Janicki, Domowy poradnik medyczny, Warszawa 2009.
www.kafeteria.pl