Dalekowzroczność
Zwana również nadwzrocznością, jest drugą obok krótkowzroczności najczęściej spotykaną wadą refrakcyjną wzroku. W oku nadwzrocznym promienie równoległe są słabiej załamywane przez układ optyczny i przecinają się za siatkówką. Obraz tworzący się na siatkówce jest nieostry.
Dalekowidz aby ostro widzieć przedmiot daleki, musi akomodować. Nieskorygowana nadwzroczność może prowadzić do zaburzeń w całym układzie mięśniowym oka, łącznie z zezem.
W przypadku nadwzroczności stosuje się okulary korekcyjne lub soczewki kontaktowe skupiające. Ich moc optyczną podaje się w dioptriach dodając znak plus. Możliwe jest również leczenie chirurgiczne.
Nadwzroczność starcza
W miarę starzenia się współczynnik załamania światła przez rogówkę i ciało szkliste zmniejsza się typowo o 1,5 dioptrii w 70 roku życia i o 2,5 dioptrii w 80 roku życia. Krótkowidz na tym zyskuje, gdyż może nawet dojść do naturalnej kompensacji krótkowzroczności (przy wadach – odpowiednio – minus 1,5 i minus 2,5 dioptrii). Nie należy jednak nadwzroczności starczej mylić ze starczowzrocznością.
Anna Pomianek
Źródło:
http://pl.wikipedia.org