Gronkowiec złocisty
Jest to gram-dodatnia bakteria występująca najczęściej w jamie nosowo-gardłowej oraz na skórze ludzi i zwierząt. Może również występować przejściowo w drogach rodnych u kobiet. Do wywołania zakażenia konieczna jest znaczna ich liczba. Wrotami zakażenia są przede wszystkim skóra i błony śluzowe. Możliwe jest tez rozpoczęcie procesu chorobowego od gruczołów łojowych i mieszków włosowych skóry.
Zdecydowana większość zakażeń ogranicza się do zmian lokalnych. Uogólnionemu zakażaniu gronkowcem sprzyjają niektóre choroby wirusowe np. grypa, odra, mukowiscydoza, cukrzyca. Również leczenie antybiotykami może sprzyjać namażaniu szczepów gronkowca odpornych na antybiotyki.
Gronkowiec złocisty najczęściej powoduje zakażenia ropne skóry, tkanek podskórnych oraz tkanek miękkich, zakażenia układowe, zakażenia lub zatrucia związane z produkcją toksyn.
1. Zakażenia ropne skóry, tkanek podskórnych oraz tkanek miękkich:
• czyraki,
• czyraczność,
• jęczmień ,
• karbunkuł,
• ropnie,
• ropne zakażenia ran pooperacyjnych, pourazowych i innych,
• liszajec,
• zapalenie sutka u kobiet karmiących piersią,
• zastrzał,
• zanokcica,
• figówka,
• zapalenie mieszka włosowego.
2. Zakażenia układowe o etiologii gronkowcowej:
• zapalenie szpiku kostnego i kości,
• zapalenie tchawicy,
• zapalenie płuc – jako powikłanie grypy,
• zapalenie mięśnia sercowego, ostre zapalenie wsierdzia,
• zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ropnie mózgu,
• zapalenie żył,
• zakażenie układu moczowego,
• posocznica gronkowcowa.
3. Zakażenia lub zatrucia związane z produkcją swoistych toksyn:
• choroba Rittera,
• zespół wstrząsu toksycznego,
• gronkowcowe zatrucia pokarmowe.
Anna Pomianek
Źródło:
http://pl.wikipedia.org
W. Bruhl, R. Brzozowski (Red. ), Vademecum lekarza ogólnego, Warszawa 1990.