Oparzenia chemiczne
Powstają na skutek zadziałania na skórę kwasów lub ługów. Najczęściej powierzchniowemu uszkodzeniu skóry nie towarzyszy krwawienie. Brzegi rany mają nieregularne granice. Powierzchnia oparzenia chemicznego wydaje się być pokryta tłuszczem, a na brzegach tworzy się strup Wszystkie oparzenia chemiczne są bardzo bolesne.
1. Oparzenie przełyku i przewodu pokarmowego – powoduje natychmiastowy silny, palący ból w ustach, w gardle i w przełyku. Błony śluzowe są często zaczerwienione, czasami krwawią. Często pojawiają się trudności w przełykaniu i ślinotok. Postępowanie: nie wolno powodować wymiotów, oparzony powinien łykami popijać płyny obojętne (woda, herbata) i możliwie szybko powinien być przewieziony do szpitala. Należy też zabezpieczyć naczynia, opakowania lub ewentualne wymiociny wskazujące na rodzaj substancji żrącej, aby przekazać je personelowi pogotowia ratunkowego.
2. Oparzenie oka – natychmiastowo pojawia się ostry ból, osoba oparzona mocno zaciska oko. Oko jest zaczerwienione, powieki mogą być obrzęknięte, rogówka bywa zmącona. Istnieje zagrożenie utraty wzroku na skutek uszkodzenia przedniej części oka. Postępowanie: należy natychmiast dokładnie usunąć ciało żrące stosując długotrwale płukanie oparzonego oka wodą. Nie jest to łatwe, gdyż oparzony zaciska powieki. Płukanie oka prowadzi się co najmniej 20-30 min. Po płukaniu nakłada się na oba oczy jałowy opatrunek i przekazuje się oparzonego pod opiekę personelu pogotowia ratunkowego.
3. Oparzenie skóry – powoduje silny ból, pojawia się zaczerwienienie skóry, często strup i obrzęk. Postępowanie: należy jak najszybciej podstawić oparzona okolicę skóry pod bieżąca wodą, spłukiwanie powinno trwać do czasu przybycia lekarza. Jeśli nie można zastosować spłukiwania wodą, należy starać się usuwać żrącą substancję dotknięciami czystej tkaniny.
Anna Pomianek
Źródło:
M. Buchfelder, A. Buchfelder, Podręcznik pierwszej pomocy, Warszawa 2003.