Oparzenia termiczne
Powstają na skutek działania wysokiej temperatury. Czynnikiem powodującym oparzenie może być gaz, płyn lub ciało stałe. Oparzenie bywa bardzo bolesne. Ciężkość oparzenia i jego wpływ na organizm zależy od głębokości uszkodzeń tkankowych (stopień oparzenia) oraz od powierzchni oparzonych powłok skórnych (rozległość oparzenia).
Stopnie oparzenia:
I° – występuje np., na skutek opalania się. Uszkodzeniu ulega tylko powierzchniowa warstwa skóry. Zaczerwienie skóry (rumień) pojawia się jako wyraz rozszerzenia naczyń skórnych po termicznym podrażnieniu. Ból, który się pojawia jest spowodowany podrażnieniem powierzchownych nerwów skórnych.
II° – powstaje po krótkotrwałym dotknięciu bardzo gorącego przedmiotu np. płyty pieca kuchennego. Uszkodzenie tkanek sięga głębszych warstw, jednak włosy i gruczoły łojowe zostają nie naruszone. Obok rumienia skóry i bólu następuje obumarcie powierzchniowej warstwy skóry i uszkodzenie ścianek naczyń krwionośnych. Wydzielający się płyn tkankowy tworzy pęcherze pod naskórkiem.
III° – powstaje w wyniku dłuższego działania wysokiej temperatury. Zniszczeniu ulegają mniej lub bardziej głębokie tkanki wraz ze strukturami dodatkowymi. Często dochodzi również do uszkodzenia mięśni. Spalone tkanki są czesiowo śnieżnobiałe, bywają też brunatnoczarne. Ze względu na zniszczenia zakończeń nerwowych, przy tym typie oparzeń brak jest często reakcji bólowych.
Postępowanie:
1. Usunąć źródło działania wysokiej temperatury (gaszenie płonącej odzieży poprzez oblanie wodą lub zduszenie płomieni np. kocem; przy użyciu gaśnicy należy zwracać uwagę aby strumień był dokładnie kierowany). Przy oparzeniach kończyn, używa się zimnej wody. Spłukiwanie powinno trwać co najmniej 15-20 minut.
2. Założyć jałowy opatrunek.
3. Unikać wychładzania.
4. Nawadniać oparzonego lekko słoną wodą.
5. Nie nakrywać oparzeń twarzy!
Anna Pomianek
Źródło:
M. Buchfelder, A. Buchfelder, Podręcznik pierwszej pomocy, Warszawa 2003.