Padaczka (epilepsja)
Padaczka jest najczęstszą chorobą układu nerwowego u dzieci i jedną z najczęstszych u dorosłych. Sądzi się, że na padaczkę choruje do 1% ludzi. W Polsce cierpi na nią ok. 400 tysięcy osób. Napad padaczkowy jest wynikiem przejściowych zaburzeń czynności mózgu na skutek nadmiernych i gwałtownych wyładowań bioelektrycznych w komórkach nerwowych.
Przyczyny:
Wyróżniamy padaczki wrodzone i nabyte. W rzadkich przypadkach są to przyczyny genetyczne. Wśród czynników nabytych należy wymienia miedzy innymi:
• nieprawidłowy przebieg ciąży i porodu,
• urazy głowy,
• choroby naczyń mózgowych.
Osobną grupę stanowią padaczki o nieznanej etiologii. Pomimo ogromnego rozwoju diagnostyki, właśnie ta grupa padaczek występuje najczęściej.
Objawy:
Rozróżnia się wiele rodzajów napadów padaczkowych o zróżnicowanych objawach. Niektórym towarzyszą drgawki mięśni kończyn lub twarzy, inne mają charakter bezdrgawkowy. Większość, choć nie wszystkie, przebiegają z zaburzeniami świadomości. W niektórych przypadkach napady padaczkowe polegają na występowaniu różnorodnych objawów czuciowych. Niekiedy jedynym objawem napadu są chwilowe zaburzenia świadomości, w czasie których na kilka sekund pacjent przerywa wykonywaną czynność, by do niej powrócić bezpośrednio po napadzie.
Diagnostyka:
Rozpoznanie padaczki ustala się głównie na podstawie dokładnie zebranego wywiadu oraz badania EEG. Jest to jedyne badanie, przy pomocy którego można wykazać istnienie nieprawidłowej czynności bioelektrycznej mózgu.
Jak pomóc choremu w czasie drgawkowego napadu padaczkowego?
1. Zachowaj spokój – większość napadów ustępuje samoistnie w ciągu 2-3 minut.
2. Jeśli chory znajduje się w miejscu niebezpiecznym zapewnij mu bezpieczeństwo.
3. Ułóż chorego na boku – taka pozycja chroni przed zakrztuszeniem się.
4. Nigdy nie wkładaj choremu żadnych przedmiotów do ust – to nie pomaga, a może być szkodliwe!
5. Po napadzie zostań przy chorym tak długo, aż jego stan wróci do normy.
6. Zawiadom Pogotowie Ratunkowe, jeżeli napad przedłuża się powyżej 7-10 min. Jeżeli napad ustąpił, a chory jest przewlekle leczony, nie ma takiej potrzeby.
Jak leczy się padaczkę?
Celem leczenia jest uzyskanie całkowitego ustąpienia napadów przy równoczesnym braku objawów niepożądanych związanych z przewlekłym przyjmowaniem leków. Istnieje wiele różnych leków przeciwpadaczkowych. Wybór leku zależy od padaczki. Leczenie rozpoczyna się od stosowania małych dawek jednego leku, a następnie dawkę zwiększa się. Lek zmienia się na inny, gdy napady nie ustępują. Większość chorych otrzymuje tylko jeden lek, a tylko u części chorych istnieją wskazania do stosowania terapii skojarzonej dwoma lekami przeciwpadaczkowymi. Leki przyjmuje się codziennie, stąd niezwykle istotne jest szybkie wyrobienie sobie nawyku ich regularnego przyjmowania.
Anna Pomianek
Źródło:
www.padaczka.net