Zawał serca
Terminem tym określamy całkowite zamknięcie naczynia, w następstwie czego dochodzi do przerwania dopływu krwi i dostarczenia tlenu do pewnego obszaru serca. Na skutek tej nieprawidłowości następuje martwica niedotlenionej okolicy serca. Zawał mięśnia sercowego występuje na ogół po 40. roku życia, częściej u mężczyzn niż u kobiet, zwłaszcza u osób otyłych i z nadciśnieniem tętniczym.
Czynniki ryzyka:
• starzenie się ( u mężczyzn 32-50 lat, u kobiet 45-70),
• płeć męska,
• palenie tytoniu,
• nadciśnienie tętnicze,
• kardiompatia,
• cholesterol,
• wysoki poziom trójglicerydów,
• niedobory witamin grupy B, zwłaszcza kwasu foliowego,
• wysoki poziom kwasu moczowego,
• brak aktywności fizycznej,
• osobowość typu A,
• marskość wątroby,
• cukrzyca,
• predyspozycje rodzinne i genetyczne,
• otyłość (zwłaszcza brzuszna).
Objawy:
• silny ból w klatce piersiowej (może być znacznie osłabiony lub nawet nieobecny u osób chorych na cukrzycę), trwający ponad 20 minut, nieustępujący po odpoczynku i po nitroglicerynie, piekący, dławiący, rozpierający, promieniujący do żuchwy, lewej kończyny górnej (lub obu),
• panika, lęk,
• duszność,
• bladość,
• lepki pot,
• spadek ciśnienia tętniczego,
• tachykardia – wzrost częstości akcji serca, lub inne zaburzenia tętna,
• pobudzenie ruchowe.
Leczenie:
• hospitalizacja,
• leczenie farmakologiczne (leki przeciwbólowe, przeciwzakrzepowe oraz nitrogliceryna rozszerzająca naczynia krwionośne),
• rehabilitacja.
Anna Pomianek
Źródło:
• www. wikipedia.org