Zawał serca
Terminem tym określamy całkowite zamknięcie naczynia, w następstwie czego dochodzi do przerwania dopływu krwi i dostarczenia tlenu do pewnego obszaru serca. Na skutek tej nieprawidłowości następuje martwica niedotlenionej okolicy serca. Zawał mięśnia sercowego występuje na ogół po 40. roku życia, częściej u mężczyzn niż u kobiet, zwłaszcza u osób otyłych i z nadciśnieniem tętniczym.
Czynniki ryzyka:
? starzenie się ( u mężczyzn 32-50 lat, u kobiet 45-70),
? płeć męska,
? palenie tytoniu,
? nadciśnienie tętnicze,
? kardiompatia,
? cholesterol,
? wysoki poziom trójglicerydów,
? niedobory witamin grupy B, zwłaszcza kwasu foliowego,
? wysoki poziom kwasu moczowego,
? brak aktywności fizycznej,
? osobowość typu A,
? marskość wątroby,
? cukrzyca,
? predyspozycje rodzinne i genetyczne,
? otyłość (zwłaszcza brzuszna).
Objawy:
? silny ból w klatce piersiowej (może być znacznie osłabiony lub nawet nieobecny u osób chorych na cukrzycę), trwający ponad 20 minut, nieustępujący po odpoczynku i po nitroglicerynie, piekący, dławiący, rozpierający, promieniujący do żuchwy, lewej kończyny górnej (lub obu),
? panika, lęk,
? duszność,
? bladość,
? lepki pot,
? spadek ciśnienia tętniczego,
? tachykardia – wzrost częstości akcji serca, lub inne zaburzenia tętna,
? pobudzenie ruchowe.
Leczenie:
? hospitalizacja,
? leczenie farmakologiczne (leki przeciwbólowe, przeciwzakrzepowe oraz nitrogliceryna rozszerzająca naczynia krwionośne),
? rehabilitacja.
Anna Pomianek
Źródło:
? www. wikipedia.org