Ziarnica złośliwa (choroba Hodgkina)
Jest to proces rozrostowy, o nieznanej etiologii, zajmujący przede wszystkim układ limfatyczny i narządy wewnętrzne. Przebiega on ze stanami gorączkowymi, niedokrwistością i ogólnym wyniszczeniem organizmu. Choroba występuje najczęściej między 20. a 40. rokiem życia, częściej u mężczyzn.
Wyróżniamy 4 okresy ziarnicy złośliwej:
I ? zajęcie węzłów chłonnych w jedne okolicy lub jednego pozawęzłowego narządu lub miejsca,
II ? kilkuogniskowe zajęcie węzłów chłonnych tylko nad lub pod przeponą lub zajęcie narządu lub miejsca pozawęzłowego,
III ? rozwój choroby nad i pod przeponą z zajęciem węzłów lub miejsca pozawęzłowego, śledziony i pierścienia Waldeyera,
IV- uogólnione zmiany ziarnice w szpiku, kościach, płucach lub opłucnej, skórze, przewodzie pokarmowym, wątrobie i innych tkankach, z lub bez zajęcia węzłów.
Objawy:
? wysoka gorączka,
? powiększenie węzłów chłonnych karkowych i szyjnych,
? chudnięcie,
? świąd skóry,
? przesięk lub wysięk ziarnicy w opłucnej oraz nacieki w płucach,
? powiększenie wątroby i śledziony,
? żółtaczka,
? zmiany w nerkach (białkomocz, przewlekła niewydolność nerek),
? zmiany w kościach (osteoliza),
? zmiany w układzie nerwowym (porażenie poprzeczne).
Diagnostyka:
? morfologia krwi,
? prześwietlenie klatki piersiowej (RTG),
? ultrasonografia (USG),
? tomografia komputerowa (TK/CT),
? scyntygrafia kości,
? biopsja węzłów chłonnych,
? biopsja szpiku kostnego,
? laparoskopia.
Leczenie:
W leczeniu ziarnicy złośliwej stosuje się:
? chemioterapię,
? radioterapię,
? leczenie skojarzone (chemioterapia + radioterapia).
Anna Pomianek
Źródło:
W. Bruhl, R. Brzozowski (Red. ), Vademecum lekarza ogólnego, Warszawa 1990.