Ziarnica złośliwa (choroba Hodgkina)
Jest to proces rozrostowy, o nieznanej etiologii, zajmujący przede wszystkim układ limfatyczny i narządy wewnętrzne. Przebiega on ze stanami gorączkowymi, niedokrwistością i ogólnym wyniszczeniem organizmu. Choroba występuje najczęściej między 20. a 40. rokiem życia, częściej u mężczyzn.
Wyróżniamy 4 okresy ziarnicy złośliwej:
I – zajęcie węzłów chłonnych w jedne okolicy lub jednego pozawęzłowego narządu lub miejsca,
II – kilkuogniskowe zajęcie węzłów chłonnych tylko nad lub pod przeponą lub zajęcie narządu lub miejsca pozawęzłowego,
III – rozwój choroby nad i pod przeponą z zajęciem węzłów lub miejsca pozawęzłowego, śledziony i pierścienia Waldeyera,
IV- uogólnione zmiany ziarnice w szpiku, kościach, płucach lub opłucnej, skórze, przewodzie pokarmowym, wątrobie i innych tkankach, z lub bez zajęcia węzłów.
Objawy:
• wysoka gorączka,
• powiększenie węzłów chłonnych karkowych i szyjnych,
• chudnięcie,
• świąd skóry,
• przesięk lub wysięk ziarnicy w opłucnej oraz nacieki w płucach,
• powiększenie wątroby i śledziony,
• żółtaczka,
• zmiany w nerkach (białkomocz, przewlekła niewydolność nerek),
• zmiany w kościach (osteoliza),
• zmiany w układzie nerwowym (porażenie poprzeczne).
Diagnostyka:
• morfologia krwi,
• prześwietlenie klatki piersiowej (RTG),
• ultrasonografia (USG),
• tomografia komputerowa (TK/CT),
• scyntygrafia kości,
• biopsja węzłów chłonnych,
• biopsja szpiku kostnego,
• laparoskopia.
Leczenie:
W leczeniu ziarnicy złośliwej stosuje się:
• chemioterapię,
• radioterapię,
• leczenie skojarzone (chemioterapia + radioterapia).
Anna Pomianek
Źródło:
W. Bruhl, R. Brzozowski (Red. ), Vademecum lekarza ogólnego, Warszawa 1990.