Błonica (dyfteryt)
Jest to choroba zakaźna, najczęściej występująca u dzieci i niemowląt, wywoływana przez maczugowiec błonicy. Do zakażenia dochodzi najczęściej drogą kropelkową poprzez kontakt z osobą chorą lub tzw. nosicielem czyli osobą zdrową, która nosi zarazki błonicy. W Polsce stosuje się skojarzoną szczepionkę Di-Per-Te (przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi).
Wyróżnia się następujące typy tej choroby:
• błonica gardła,
• błonica krtani (krup),
• błonica nosa,
• błonica spojówek oka lub skóry.
Objawy:
• gorączka,
• bóle głowy,
• ogólne osłabienie,
• utrudnienie połykanie.
• niezbyt duże bóle gardła,
• tzw. mowa “kluskowata”,
• obrzmienie węzłów chłonnych podżuchwowych,
• nalot w gardle,
• szczególny wygląd szyi, tzw. “szyja prokonsula”, “szyja Nerona” lub “szyja cesarza”.
Powikłania:
• uszkodzenie mięśnia sercowego lub jego układu przewodzącego,
• porażenie podniebienia miękkiego,
• zaburzenia akomodacji,
• porażenie mięśni ruchowych kończyn,
• niedowład połowiczy,
• zapalenie nerek,
• nerczyca.
Leczenie:
• polega na wstrzyknięciu dawki surowicy, która zawiera antytoksynę błoniczą (surowicę przeciwbłoniczą),
• antybiotykoterapia,
• podaje się również witaminę C, witaminy z grupy B oraz kokarboksylazę.
Anna Pomianek
Źródło:
www. wikipedia.org