Kiła (syfilis)
Jest to przewlekła, bakteryjna, choroba zakaźna wywoływana przez krętka bladego, przenoszona drogą płciową. Do zakażenia kiłą może dojść podczas stosunku pochwowego, analnego lub oralnego z osobą zakażoną.
Nieleczona kiła prowadzi do uszkodzenia układu nerwowego i zaburzeń psychicznych, utraty wzroku, uszkodzenia układu krążenia, kości, stawów i narządów, a także może być przyczyną śmierci. W przebiegu ciąży kobiety chorej na kiłę dochodzi do wewnątrzmacicznego zakażenia płodu bakteriami znajdującymi się we krwi matki, co w konsekwencji może prowadzić do śmierci wewnątrzmacicznej płodu lub dziecko może urodzić się z poważnymi wadami rozwojowymi.
Objawy:
W przebiegu kiły wyróżnić można 4 stadia:
1. kiła pierwotna – bezbolesne owrzodzenie występujące w okolicach narządów płciowych, na języku, wargach lub innych częściach ciała (3 – 90 dni od zarażenia),
2. kiła wtórna – pojawia się zakaźna wysypka skórna w postaci plamek i grudek występująca głównie na dłoniach i stopach, gorączka, bóle głowy i gardła, zapalenie opon mózgowych, utrata włosów, powiększenie węzłów chłonnych, utrata wagi (3 – 6 tygodni po wystąpieniu owrzodzenia pierwotnego),
3. kiła utajona – brak objawów (ok. 1 rok od zarażenia),
4. kiła późna – występują zmiany wielonarządowe (nawet do 30 lat od zarażenia).
Diagnostyka:
• testy serologiczne np. VDRL i USR.
Leczenie:
• antybiotyki (penicylina). Dawkowanie i długość leczenia zależy od stadium choroby. Przy odpowiedniej terapii możliwe jest wyleczenie we wszystkich stadiach choroby, chociaż cofnięcie zmian już spowodowanych przez nią (w późnych stadiach) nie jest już możliwe.
Anna Pomianek
Źródło:
http://www.wenerologia.info/art/wen_art007.html
www. wikipedia.org