ZdrowePorady.pl » Choroby gardła, nosa i uszu

Choroba Meniera (wodniak endolimfatyczny błędnika)

ania — Fri, 08 Jan 2010 19:30:23 +0000

Jest to choroba polegająca na nadmiernym gromadzeniu się i wzroście ciśnienia endolimfy w błędniku co w konsekwencji prowadzi do odbiorczego uszkodzenia słuchu.

Objawy:
• nudności,
• wymioty,
• oczopląs,
• zawroty głowy,
• objawy wegetatywne,
• zblednięcie skóry,
• zlewne poty,
• szum w uchu,
• uczucie rozpierania w uchu.

Diagnostyka:

• badania audiometryczne,
• badania obrazowe (RTG oraz tomografia komputerowa).

Leczenie:

• leki przeciw zawrotom głowy,
• środki odwadniające,
• leki poprawiające krążenie w uchu wewnętrznym (betahistyna) oraz poprawiające krążenie krwi w mózgowiu (pentoksyfilina),
• stosowanie diety niskosodowej,
• w skrajnie ciężkich przypadkach zaleca się zabieg przecięcia nerwu przedsionkowego, labiryntektomię lub podanie transtympanalnie gentamycyny.

Anna Pomianek

Źródło:
www. wikipedia.org

Otoskleroza

ania — Sun, 13 Dec 2009 11:38:28 +0000

Jest chorobą kości, która stanowi ścianę błędnika i nie ma powiązań z miażdżycą naczyń. W otosklerozie dochodzi do powstania nieprawidłowej kostniny, która unieruchamia podstawę strzemiączka – jednej z kosteczek słuchowych. Na skutek tej dysfunkcji dochodzi do upośledzenia słuchu.

Etiologia choroby jest nieznana, choć dużą rolę odgrywa czynnik dziedziczny. Na otosklerozę częściej chorują kobiety między 15 a 30 rokiem życia, a przebyta ciąża może przyspieszyć przebieg schorzenia.

Objawy:

• stopniowe upośledzenie słuchu,
• chory lepiej słyszy mowę w hałasie niż w ciszy,
• szumy w uszach.

Diagnostyka:

• tomografia komputerowa,
• rezonans magnetyczny,
• audiometria tonalna,
• otoskopia.

Leczenie:

• protezowanie słuchu,
• leczenie operacyjne,
• podawanie bisfosfonianów, związków fluoru.

Anna Pomianek

Źródło:
K. Janicki, Domowy poradnik medyczny, Warszawa 2009.

Chrapanie

ania — Wed, 30 Sep 2009 12:07:08 +0000

Terminem tym określamy zjawisko polegające na wibracji języczka i podniebienia miękkiego podczas wdechu, na skutek utrudnionego przepływu powietrza przez drogi oddechowe. Najczęściej dolegliwość ta występuje podczas snu i może być objawem groźnego bezdechu sennego. Chrapanie dotyczy ok. 30% dorosłych osób, częściej mężczyzn. Schorzenie to może nie tylko utrudniać sen osobie dotkniętej tym problemem, ale również innym, śpiącym w pobliżu.

Przyczyny:

• alergia (obrzęk ścian dróg oddechowych),
• otyłość (ucisk tkanki tłuszczowej na gardło),
• picie alkoholu przed snem,
• powiększone migdałki podniebienne,
• skrzywienie przegrody nosa i jego nieżyty,
• osłabiona mięśniówki gardła.

Leczenie:

• stosowanie preparatów powodujących napięcie tkanek tylnej ściany gardła, likwiduje lub w znacznym stopniu ogranicza uciążliwe dźwięki chrapania,
• likwidacja przyczyn chrapania (np. redukcja masy ciała, ograniczenie spożywania alkoholu),
• chirurgiczne częściowe usunięcie tkanek miękkich gardła środkowego i podniebienia miękkiego oraz częściowa amputacja języczka.

Anna Pomianek

Źródło:

http://pl.wikipedia.org/

Kaszel

ania — Mon, 21 Sep 2009 15:15:45 +0000

Jest to odruch wywołany przez podrażnienie zakończeń nerwowych w błonie śluzowej górnych dróg oddechowych. W efekcie dochodzi do nagłych skurczów ścian klatki piersiowej, a w szczególności mięśni wydechowych i oskrzeli z nagłym wyrzucaniem powietrza z płuc i dróg oddechowych. Prędkość wyrzucanego powietrza dochodzi do 120 km/h.

Przyczyny:

• ciało obce znajdujące się w układzie oddechowym,
• uszkodzenie błony śluzowej górnych dróg oddechowych w przebiegu infekcji (wirusowej lub rzadziej bakteryjnej),
• podrażnienie nerwów odpowiedzialnych za przewodzenie impulsu odruchu kaszlowego ( np. podrażnienie gałęzi usznej nerwu błędnego) .

Rodzaje kaszlu:

• napadowy – cechuje się atakiem trwającym bez przerwy 30-60 s. Napadowi towarzyszy zanoszenie się, łapanie powietrza, łzawienie, czerwienienie twarzy. Po ataku zawsze występuje uczucie zmęczenia. Występuje przy przewlekłym zapaleniu oskrzeli.

• chrypka i kaszel szczekający – towarzyszy zapaleniu krtani. W połączeniu ze świstem krtaniowym pogarsza się oddech, narasta duszność oraz uczucie niepokoju.

• przewlekły – zazwyczaj połączony jest z odpluwaniem większej ilości plwociny. Choroba może trwać tygodniami, kaszel jest uporczywy, leczenie mało skuteczne. Często spotyka się go u nałogowych palaczy.

• suchy – występuje bez odkrztuszania plwociny. Pojawia się zwykle na początku ostrych procesów zapalnych dróg oddechowych.

• wilgotny – połączony jest z odkrztuszaniem plwociny. W zapaleniu tchawicy i oskrzeli kaszel początkowo jest suchy, a w miarę trwania choroby staje się wilgotny z oddzielaniem się plwociny śluzowej lub śluzoworopnej.

Kaszel może również wywoływać gruźlica, choroba nowotworowa, alergia, astma, mukowiscydoza.

Leczenie:

• syropy lub pastylki wykrztuśne,
• nacierania rozgrzewające klatki piersiowej spirytusem kamforowym, salicylowym lub mrówkowym,
• środki napotne, np. napar kwiatu lipowego, czarnego bzu.

Anna Pomianek

Źródło:

http://resmedica.pl/

http://wikipedia.org/

Rak krtani

ania — Thu, 10 Sep 2009 15:11:02 +0000

Wśród nowotworów złośliwych krtani największą rolę odgrywa rak płaskonabłonkowy, który umiejscawia się w więzadłach głosowych. Powoduje to chrypkę, która jest pierwszym objawem choroby.

Rak ograniczony do więzadła głosowego i nie upośledzający jego ruchomości może być wyleczony przez wycięcie więzadła głosowego lub napromienianie. Złe rokowanie natomiast jest w przypadku raka zajmującego okolicę nagłośniową krtani, dającego wczesne przerzuty, raka tzw. zapierściennego wyrastającego na styku krtani i przełyku oraz raka podgłośniowego. Rak podgłośniowy oraz zapierścienny nie poddaje się leczeniu napromienianiem. Ta sama zasada dotyczy raków wywodzących się ze zmian przedrukowych (leukoplakia, pachydermia, brodawczaki dorosłych).

Leczenie chirurgiczne w większości przypadków zaawansowanych raków polega na całkowitym wycięciu krtani. Zabiegi operacyjne u osób we wczesnych stadiach choroby mogą być zastąpione napromienianiem. Pacjenci z usunięta krtanią powinni być rehabilitowani w poradni foniatrycznej.

Anna Pomianek

Źródło:
W. Bruhl, R. Brzozowski (Red. ), Vademecum lekarza ogólnego, Warszawa 1990.

Zapalenie zatok

ania — Thu, 10 Sep 2009 14:24:06 +0000

Jest zazwyczaj konsekwencją przebycia grypy, przeziębienia, chorób zakaźnych, które powodują ostry nieżyt górnych dróg oddechowych. W ok. 15% przypadków zakażenie przedostaje się przez zębodoły zębów przedtrzonowych i trzonowych np. po wyrwaniu zęba. Do zakażenia może dojść także wskutek urazu lub nurkowania pod wodą. Dodatkowo czynnikami sprzyjającymi wystąpieniu zapalenia zatok są: niedrożność jamy nosowej, spowodowana skrzywieniem przegrody nosowej, zakażeniem wirusowym lub bakteryjnym.

Objawy:

• pulsujący ból w okolicy nadoczodołowej,
• upośledzenie drożności nosa,
• wydzielina ropna lub ropno-śluzowa w jamie nosowej,
• stany podgorączkowe lub gorączka.

Leczenie:

• leżenie w łóżku,
• stosowanie środków obkurczających ujścia zatok,
• stosowanie antybiotyków,
• leczenie uzębienia,
• punkcje zatok z przepłukiwaniem ich światła za pomocą roztworów antyseptycznych.

Anna Pomianek

Źródło:
W. Bruhl, R. Brzozowski (Red. ), Vademecum lekarza ogólnego, Warszawa 1990.

Katar (nieżyt nosa)

ania — Tue, 25 Aug 2009 17:35:27 +0000

Jest chorobą wywołana przez wirusy. Śluzówka nosa jest obrzęknięta i produkuje duże ilości wydzielinę co utrudnia oddychanie. Często dochodzi do wtórnego zakażenia przez bakterie. Objawia się to zmianą wyglądu wydzieliny, staje się ona gęsta, żółta lub zielona. Niestety na katar mogą chorować również noworodki i niemowlęta. Katar dla maleńkiego dziecka nie jest niebezpieczny, jest jednak bardzo uciążliwy. Ostry niepowikłany nieżyt nosa trwa zazwyczaj od 5 do 7 dni.

Objawy:

osłabienie,
ból głowy,
stan podgorączkowy.

Leczenie:

Zaleca się łatwostrawną dietę i picie dużej ilości napojów. Przy ostrym nieżycie stosuje się krople, które zmniejszają obrzęk błony śluzowej nosa poprzez obkurczanie drobnych naczyń krwionośnych. Pomoc lekarska na ogół nie jest potrzebna z wyjątkiem sytuacji, kiedy choroba trwa dłużej niż 10 dni lub pojawiają się objawy zaczynających się powikłań: wysoka temperatura, bóle mięśniowe, bóle głowy umiejscowione w okolicy czołowej lub podczołowej, bóle zlokalizowane w klatce piersiowej, kaszel, nasilająca się chrypka, kaszel, ból ucha.

Anna Pomianek

Zapalenie migdałków (angina)

admin — Wed, 21 Nov 2007 10:36:41 +0000

W czasie zakażenia w rejonie nosa i gardła (katar) u dzieci często zajęte są również migdałki podniebienne. Są one silnie zaczerwienione, obrzęknięte, czasami daje się zauważyć ropną wydzielinę. Anginę wywołują zazwyczaj różne drobnoustroje.

Objawy:

Ból gardła i trudności w przełykaniu;
Ból głowy promieniujący często do uszu;
Brak apetytu z powodu bólu gardła;
Często występuje gorączka, niekiedy nawet bardzo wysoka;
Czasami dziecko zaczyna mówić niewyraźnie i daje się wyczuć nieprzyjemny zapach z ust.

Postępowanie:

Stopień zaawansowania i przyczynę zapalenia gardła powinien ocenić lekarz pediatra. On też powinien zdecydować o ewentualnym zastosowaniu antybiotyku. Dodatkowo może zalecić tabletki do ssania i płukanie jamy ustnej środkami o działaniu przeciwbólowym i odkażającym.

Możemy dawać dzieciom bezcukrowe cukierki szałwiowe, a starszym dzieciom parzyć herbatkę szałwiową do płukania gardła.
Podawajmy miękkie jedzenie, które dziecko będzie mogło łatwo przełknąć. Poza tym dziecko powinno dostawać dużo ciepłych napojów, aby gardło nie wysychało.
Można zrobić również ciepły okład na szyję (wiele dzieci ocenia tę metodę jako przyjemną).

Anna Kuźniar

Źródło:
B. Brand-Horsting, Leksykon chorób wieku dziecięcego, Warszawa 2005.

Zapalenie ucha środkowego

admin — Wed, 21 Nov 2007 10:34:11 +0000

Zapalenie ucha środkowego występuje szczególnie często u niemowląt i małych dzieci. Najczęściej infekcja szerzy się drogą wstępującą z jamy ustnej gardła przez trąbkę słuchową Eustachiusza do ucha środkowego. Tu występuje obrzęk błony śluzowej, któremu towarzyszy produkcja wydzieliny. Prowadzi to do wzrostu ciśnienia w uchu, co wywołuje ból.

Objawy:

Bóle uszu; gdy dziecko jest bardzo małe, często łapie się za ucho;
Gorączka;
Brak apetytu;
Małe dzieci mogą wymiotować i skarżyć się na bóle brzucha;
Czasami dziecko może gorzej słyszeć.

Postępowanie:

Lekarz pediatra przepisze krople do nosa zmniejszające obrzęk błony śluzowej, które ułatwiają odpływ wydzieliny z ucha środkowego przez trąbkę słuchową do gardła. Poza tym dziecko otrzyma lek, który upłynnia wydzielinę i ułatwia jej odpływanie. W przypadku zakażenia bakteryjnego dziecko będzie musiało być leczone antybiotykiem.

Podawajmy leki ściśle z zaleceniami lekarza, zwłaszcza antybiotyk;
Dziecko powinno pić dużo płynów, aby ułatwić upłynnianie wydzieliny;
Podawajmy dziecku miękkie jedzenie, gdyż intensywne żucie powoduje dodatkowy ból;
Wiele dzieci lubi, gdy uszy mają ciepło, dlatego można założyć maluchowi opaskę na uszy.

Anna Kuźniar

Źródło:
B. Brand-Horsting, Leksykon chorób wieku dziecięcego, Warszawa 2005.