Wyróżnia się następujące typy tej choroby:

• błonica gardła,
• błonica krtani (krup),
• błonica nosa,
• błonica spojówek oka lub skóry.

Objawy:

• gorączka,
• bóle głowy,
• ogólne osłabienie,
• utrudnienie połykanie.
• niezbyt duże bóle gardła,
• tzw. mowa “kluskowata”,
• obrzmienie węzłów chłonnych podżuchwowych,
• nalot w gardle,
• szczególny wygląd szyi, tzw. “szyja prokonsula”, “szyja Nerona” lub “szyja cesarza”.

Powikłania:

• uszkodzenie mięśnia sercowego lub jego układu przewodzącego,
• porażenie podniebienia miękkiego,
• zaburzenia akomodacji,
• porażenie mięśni ruchowych kończyn,
• niedowład połowiczy,
• zapalenie nerek,
• nerczyca.

Leczenie:

• polega na wstrzyknięciu dawki surowicy, która zawiera antytoksynę błoniczą (surowicę przeciwbłoniczą),
• antybiotykoterapia,
• podaje się również witaminę C, witaminy z grupy B oraz kokarboksylazę.

Anna Pomianek

Źródło:
www. wikipedia.org

Kłykciny umiejscawiają się nie tylko na zewnątrz narządów płciowych, ale też w środku (np. u kobiet – w pochwie i na szyjce macicy) oraz wokół odbytu. U mężczyzn – na żołędzi, w kroczu i wokół odbytu, a nawet wewnątrz cewki moczowej. Kłykciny są małe, wielkości ziaren ryżu, ale mogą się ze sobą zlewać, tworząc większe narośla.

Leczenie:

• koagulacja,
• zamrażanie ciekłym azotem,
• wycinanie laserem.

Usunięcie brodawek nie gwarantuje, że nie powrócą ponieważ kto raz zaraził się wirusem HPV, zostaje jego nosicielem do końca życia. Wirus Papilloma podejrzewany jest o wywoływanie raka szyjki macicy, dlatego kobiety, które miały kłykciny kończyste (zwłaszcza umiejscowione w szyjce macicy), po wyleczeniu muszą poddawać się cytologii co pół roku.

Anna Pomianek

Źródło:
www. wikipedia.org

Objawy:

• u mężczyzn: ropny wyciek z cewki moczowej, pieczenie i ból przy oddawaniu moczu,
• u kobiet: upławy, zaburzenie cyklu miesiączkowego.
• zakażenie rozszerza się na cały układ moczowo-płciowy (lub odbyt, gardło), czasem drogą naczyń krwionośnych.
• nieleczona rzeżączka prowadzi do stanów zapalnych, ropni, zapalenia jajowodów i w konsekwencji do bezpłodności, a także do zmian narządowych no. serca.

Leczenie:

• penicylina domięśniowo (1–2 dni), a także leku powstrzymującego wydalanie przez nerki i zwiększającego stężenie penicyliny we krwi,
• odradza się picie alkoholu, który sprzyja rozwojowi choroby.

Anna Pomianek

Źródło:
www. wikipedia.org

Nieleczona kiła prowadzi do uszkodzenia układu nerwowego i zaburzeń psychicznych, utraty wzroku, uszkodzenia układu krążenia, kości, stawów i narządów, a także może być przyczyną śmierci. W przebiegu ciąży kobiety chorej na kiłę dochodzi do wewnątrzmacicznego zakażenia płodu bakteriami znajdującymi się we krwi matki, co w konsekwencji może prowadzić do śmierci wewnątrzmacicznej płodu lub dziecko może urodzić się z poważnymi wadami rozwojowymi.

Objawy:

W przebiegu kiły wyróżnić można 4 stadia:

1. kiła pierwotna – bezbolesne owrzodzenie występujące w okolicach narządów płciowych, na języku, wargach lub innych częściach ciała (3 – 90 dni od zarażenia),
2. kiła wtórna – pojawia się zakaźna wysypka skórna w postaci plamek i grudek występująca głównie na dłoniach i stopach, gorączka, bóle głowy i gardła, zapalenie opon mózgowych, utrata włosów, powiększenie węzłów chłonnych, utrata wagi (3 – 6 tygodni po wystąpieniu owrzodzenia pierwotnego),
3. kiła utajona – brak objawów (ok. 1 rok od zarażenia),
4. kiła późna – występują zmiany wielonarządowe (nawet do 30 lat od zarażenia).

Diagnostyka:

• testy serologiczne np. VDRL i USR.

Leczenie:

• antybiotyki (penicylina). Dawkowanie i długość leczenia zależy od stadium choroby. Przy odpowiedniej terapii możliwe jest wyleczenie we wszystkich stadiach choroby, chociaż cofnięcie zmian już spowodowanych przez nią (w późnych stadiach) nie jest już możliwe.

Anna Pomianek

Źródło:

http://www.wenerologia.info/art/wen_art007.html

www. wikipedia.org

Objawy:

• biegunka,
• wymioty,
• stolec przypomina wodę po płukaniu ryżu i posiada swoisty, słodkawy zapach,
• zmarszczenie skóry (jak skóra rąk po myciu naczyń),
• ogólne osłabienie,
• apatia,
• senność,
• wzmożone pragnienie,
• suchość błon śluzowych,
• bolesne kurcze mięśni,
• piskliwy glos,
• zapadnięcie oczu i wyostrzenie rysów twarzy (tzw. twarz Hipokratesa).
• w skrajnych przypadkach może wystąpić śpiączka.

Leczenie:

• wyrównywanie zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, przede wszystkim odwodnienia poprzez podawanie płynów doustnie, a także w postaci wlewów kroplówkowych,
• podawanie antybiotyków.

Anna Pomianek

Źródło:
www. wikipedia.org

Drogi zakażenia:

• transfuzja krwi i preparaty krwiopochodne,
• transplantacje narządów,
• bezpośredni kontakt z płynami ciała (mocz, ślina, łzy, mleko) lub przez kontakty seksualne,
• przez łożysko lub w trakcie porodu.

Objawy:

• powiększenie węzłów chłonnych, wątroby, śledziony,
• zapalenie gardła,
• powikłania w ciąży:

•    I trymestr – wady wrodzone płodu, głównie zakresie układu moczowego, nerwowego, krążenia, przewodu pokarmowego i narządu wzroku,

•   II i III trymestr – zapalenie opon mózgowych lub mózgu, zapalenie mięśnia sercowego, wątroby i płuc, niedokrwistość hemolityczna lub małopłytkowość,

•   późne następstwa – mózgowe porażenie dziecięce, padaczka, opóźnienie rozwoju psychoruchowego, głuchota.

Diagnostyka:

• morfologia krwi,
• badanie moczu.

Leczenie:

• u pacjentów z dobrą odpornością leczenie nie jest potrzebne, ponieważ organizm sam potrafi sobie poradzić z takim zakażeniem.
• u noworodków stosuje się gancyklovir – lek hamujący replikację wirusa. Ma on wiele objawów ubocznych, ale jego zastosowanie pozwala na uniknięcie trwałych następstw toczących się zmian zapalnych przede wszystkim w mózgu i gałce ocznej. Ze względu na potencjalne działanie uszkadzające płód gancyklovir nie jest stosowany u ciężarnych.
• uzupełniającym leczeniem jest podawanie gotowych przeciwciał przeciwko wirusowi cytomegalii, tzw. surowicy odpornościowej. Tą terapię stosuje się również w wybranych przypadkach w ciąży, kiedy zachodzi konieczność ratowania płodu.

Anna Pomianek

Źródło:
K. Janicki, Domowy poradnik medyczny, Warszawa 2009.
www.kafeteria.pl

Czynniki ryzyka:

• przebyte zabiegi operacyjne,
• wiek,
• wstrząs,
• oparzenia,
• mechaniczna wentylacja płuc,
• żywienie pozajelitowe,
• przetaczanie krwi i płynów,
• obecność odleżyn i ran,
• urazy,
• uprzednie leczenie sterydami, lekami immunosupresyjnymi,
• współistniejące choroby przewlekłe.

Objawy:

• czynność serca powyżej 90 uderzeń na minutę;
• temperatura ciała poniżej 36 ° C lub powyżej 38 ° C;
• częstość oddechów spontanicznych powyżej 20 na minutę,

• u niemowląt:

• gorączka;
• brak apetytu;
• wymioty;
• biegunka;
• rozpaczliwy płacz, kwilenie;
• rozdrażnienie;
• odgięcie głowy do tyłu;
• pulsujące ciemiączko;
• senność;
• wybroczyny na skórze;

• u starszych dzieci i dorosłych:

• gorączka;
• wymioty;
• ból głowy;
• sztywność karku;
• światłowstręt;
• senność;
• bóle stawów;
• drgawki.

Diagnostyka:

• morfologia krwi,
• w zależności od przypuszczalnej etiologii – posiew z dróg oddechowych, z moczu, z płynu mózgowo-rdzeniowego lub z płynu opłucnowego.

Leczenie:

• działanie przeciwwstrząsowe,
• antybiotykoterapia,
• usuniecie ogniska zakażenia (drenowanie ropni, nekrektomia (usunięcie mas martwiczych), usunięcie cewników naczyniowych i pęcherzowych),
• płynoterapia,
• leki obkurczające naczynia,
• leki zwiększające kurczliwość mięśnia sercowego,
• kortykoterapia,
• aktywowane białko C,
• preparaty krwiopochodne.

Anna Pomianek

Źródło:

http://pl.wikipedia.org/

Drogi zakażenia:

• kontakt zakażonej krwi z krwią lub błoną śluzową osoby niezakażonej, (używanie tej samej igły, niewysterylizowanych narzędzi dentystycznych itp.),
• kontakt seksualny (sperma, preejakulat, śluz szyjkowy), dotyczy także kontaktów oralnych,
• przeniesienie z matki na dziecko (np. podczas komplikacji porodowych).

Etapy rozwoju AIDS:

• wniknięcie wirusa do krwioobiegu;
• okres inkubacji trwający 4 do 6 tygodni;
• okres ostrych objawów zakażenia podobnych do grypy, może wystąpić wysypka, zmiany w śluzówce jamy ustnej;
• faza utajenia trwająca od kilku miesięcy do kilku lat;
• etap objawów klinicznych: powiększenie węzłów chłonnych, męczliwość, nocne poty; występują choroby dotykające również ludzi niezakażonych, ale trudniej i dłużej przebiegają,
• pełnoobjawowa choroba, następują zakażenia, które dla organizmu z uszkodzonym przez AIDS układem immunologicznym mają bardzo ciężki przebieg i zagrażają życiu; pojawiają się: nawracające zapalenia płuc, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu, nowotwory, demencja.

Leczenie:

Do tej pory nie wynaleziono skutecznego leku pozwalającego wyleczyć AIDS. Opracowano jedynie preparaty utrudniające rozmnażanie się wirusa HIV i wnikanie do komórek. Obecnie najczęściej stosowaną terapią jest podawanie choremu leków hamujących różne etapy rozwoju wirusa. Jednak jest to związane z licznymi efektami ubocznymi np. wymiotmi, biegunką, anemią, zapaleniem wątroby.

Anna Pomianek

Źródło:

http://pl.wikipedia.org/

http://www.choroby.senior.pl/

Do zakażenia HCV najczęściej dochodzi podczas:

• zabiegów chirurgicznych, badań (np. bronchoskopia),
• zabiegów stomatologicznych,
• zastrzyków,
• pobierania krwi bez zmiany rękawiczek przez pielęgniarkę,
• dializ,
• usuwania znamion.

Można się też zakazić podczas:

• manikiuru, pedikiuru,
• wizyty u fryzjera (zranienie brzytwą, żyletką, nożyczkami),
• akupunktury,
• używania tych samych przyborów kosmetycznych przez członków rodziny,
• robienia tatuaży,
• przekłuwania uszu lub kolczykowania ciała,
• uprawiania sportów kontaktowych (boks, judo), jeśli doszło do kontaktu z krwią,
• stosunku seksualnego,
• skaleczeń, ran, zadrapań podczas naprawiania sprzętu (zwłaszcza medycznego);
• używania dożylnie narkotyków,
• używania dożylnie środków dopingujących,
• podczas ciąży i porodu,
• udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadków bez zachowania należytego zabezpieczenia,
• pracy z chorymi na HCV, bez zachowania zasad bezpieczeństwa przy kontakcie z krwią;
• pracy z materiałem zakaźnym (np. w laboratorium).

Wirus HCV nie przenosi się przez:

• kichanie i kaszel;
• trzymanie za ręce;
• całowanie się;
• używanie tej samej toalety, wanny, prysznica;
• spożywanie żywności przygotowywanej przez osobę zakażona HCV (jeżeli żywność nie miała kontaktu z krwią tej osoby);
• trzymanie kogoś w objęciach, przytulanie;
• pływanie w tym samym zbiorniku wodnym;
• zabawa z dziećmi, sport (jeśli nie dochodzi do uszkodzeń ciała).

Anna Pomianek

Źródło:

http://pl.wikipedia.org/

• ból przy przełykaniu,
• zaczerwienione i obrzęknięte migdałki,
• gorączka,
• wymioty,
• drobnoplamista, czerwona wysypka, najobfitsza w pachwinach, na wewnętrznych powierzchniach ud i pod ramionami,
• zmienione zapalnie błony jamy ustnej,
• początkowo język jest pokryty szarobiałym nalotem, później brodawki językowe są obrzęknięte (język przypomina malinę),
• łuszczenie skóry, najczęściej na dłoniach i stopach.

Powikłania:

• kłębkowe zapalenie nerek,
• zapalenie stawów,
• gorączka reumatyczna,
• zapalenie węzłów chłonnych,
• zapalenie płuc,
• zapalenie ucha środkowego.

Leczenie:

• stosowanie antybiotyków i przeciwbólowych tabletek do ssania,
• natłuszczanie skóry różnego typu emulsjami czy kremami,
• podawanie dziecku miękkich i chłodniejszych posiłków oraz napojów.

Jeśli dziecko dostaje antybiotyk nie zaraża już po 24 godzinach od podania leku i nie musi być izolowane. Jeśli natomiast dziecko nie otrzymuje antybiotyku, może zarażać nawet przez ok. 2-3- tygodnie.

Anna Pomianek

Źródło:
B. Brand-Horsting, Leksykon chorób wieku dziecięcego, Warszawa 2005.