Cechy wstrząsu anafilaktycznego:

• nagły początek,
• objawy zagrażające życiu chorego,
• odwracalność objawów – pod wpływem leczenia a niekiedy samoistnie.

Przyczyny:

• ukąszenia przez owady i inne,
• po zastosowaniu niektórych leków,
• po wstrzyknięciu surowicy obcogatunkowej w celach leczniczych lub profilaktycznych (np. Polsce najczęściej surowicy przeciwtężcowej),
• po podaniu antybiotyku (zwłaszcza penicyliny),
• przy prowadzeniu leczenia odczulającego,
• niekiedy po zjedzeniu niektórych pokarmów (np. orzechy, mak),
• nagłe bodźce termiczne,
• silny ból.

Objawy:

• Stadium 0 – zmiany miejscowe: rumień, obrzęk,
• Stadium 1 – zmiany skórne rozsiane: świąd, pokrzywka, rumień, wyciek z nosa, łzawienie, dysfonia, niepokój, ból głowy,
• Stadium 2 – reakcje skórne jak w stadium 1, a dodatkowo pojawiają się: hipotonia, tachykardia, arytmia, duszność, objawy dyspepsji (nudności, wymioty, biegunka), odczuwanie lęku,
• Stadium 3 – objawy wstrząsu anafilaktycznego: ciężka hipotonia, obrzęk krtani, skurcz oskrzeli, zaburzenia świadomości, ostra dyspepsja,
• Stadium 4 – niewydolność krążeniowa prowadząca do zatrzymania oddechu.

Leczenie:

• ułożenie chorego w pozycji leżącej,
• uniesienie kończyn dolnych,
• tlenoterapia, intubacja,
• dożylne podawanie płynów,
• adrenalina (podskórnie) i leki przeciwhistaminowe (domięśniowo).

Anna Pomianek

Źródło:

http://www.interna.com.pl

http://pl.wikipedia.org/

W zależności od objawów wyróżniamy następujące typy alergii pokarmowej:

• żołądkowo-jelitową,
• skórną,
• z układu oddechowego i/lub uszu,
• z niedożywieniem przewlekłym,
• wstrząsową,
• oraz inne, rzadsze objawy kliniczne, tj. np. niedokrwistość, znaczny niedobór masy ciała, nadpobudliwość.

U dzieci powyżej 3. r. ż. pomocne w rozpoznaniu alergii pokarmowej mogą być następujące symptomy:
• szaroziemisty lub blady kolor skóry,
• stałe zmęczenie,
• podkrążone oczy,
• uczucie lub objawy zatkania nosa,
• różne nawyki mimowolne (tiki, grymasy twarzy, dłubanie w nosie, pocieranie nosa, chrząkanie, przetykanie – fukanie, chrapanie, obgryzanie paznokci),
• niedobór masy ciała.

Leczenie:

Jeżeli leczenie dietetyczne nie powoduje zmniejszenia reakcji alergiczno-immunologicznej lub pacjent reprezentuje ciężką postać kliniczną, możemy zastosować następujące środki farmakologiczne:
• leki przeciwhistaminowe,
• preparaty o skojarzonym działaniu przeciwhistaminowym i przeciwalergicznym,
• lekami przeciwalergiczne stosowane miejscowo.

Anna Pomianek

Źródło:

http://www.skory.choroby.biz/

Do najbardziej znanych alergenów należą:

• Pyłki roślin
• Sierść zwierząt
• Roztocza
• Zarodniki pleśni
• Kurz
• Wełna

Reakcja alergiczna może również wystąpić po zetknięciu ze skórą takich przedmiotów i substancji jak: monety, powierzchnie niklowane, środki czystości, kosmetyki, leki. Alergenem mogą być również niektóre pokarmy: mleko, jaja, ryby, orzechy, owoce cytrusowe, czekolada, wołowina, cielęcina.

Dokładne przyczyny powstawania alergii nie są do końca wyjaśnione. Bardzo prawdopodobne, że częste przebywanie w zamkniętych pomieszczeniach zwiększa ryzyko zachorowania na alergie. Ciekawe jest to, że w krajach słabo rozwiniętych, gdzie nie przestrzegane są dostatecznie mocno zasady higieny, odnotowuje się mniejszy stopień zachorowań na alergie. Być może zbyt sterylne warunki życia zmniejszają odporność naszego organizmu.

Do diagnostyki alergii używa się różnego rodzaju badań. Jednym z nich jest test skórny. Polega na wprowadzeniu do skóry lub nałożeniu na nią alergenów w bardzo małym stężeniu. Jeśli pojawi się zaczerwienienie, znaczy to, że mamy do czynienia z alergią.

Bada się również stężenie immunoglobuliny IgE we krwi. Po pobraniu krwi wykonuje się specjalne badania laboratoryjne. Wysoki poziom IgE przekraczający ustalone normy świadczyć może o alergii.

W celu wykrycia alergii pokarmowej stosuje się diety eliminacyjne. Kolejno eliminuje się z diety potrawy, które mogą być przyczyną alergii. Małe dzieci często cierpią na alergie wywołane białkiem krowiego mleka bądź składnikami pieczywa.

Badania spirometryczne pozwalają na wykrycie astmy. Polegają one na wykonywaniu pomiarów ilościowych wdychanego i wydychanego powietrza, statycznych i dynamicznych, uwzględniających prędkość przepływu powietrza w drogach oddechowych.

Niestety skłonność do nadmiernych reakcji uczuleniowych pozostaje na całe życie, dlatego nie da się do końca wyleczyć alergii. Celem leczenia jest całkowite ustąpienie objawów lub ich kontrola tak, by umożliwić choremu normalne życie. Chory musi uzyskać niezbędną wiedzę na temat alergii, by unikać sytuacji zetknięcia się z alergenem oraz jak postępować, gdy pojawią się objawy alergii. Uczuleni na kurz powinni wietrzyć mieszkanie, często zmieniać koce i pościel oraz dbać o czystość dywanu. Tam bowiem zalegają największe pokłady kurzu i roztoczy.

Leczenie kataru siennego wymaga zastosowania leków przeciwobrzękowych, takich jak ksylometazolina lub leki przeciwhistaminowe, jak cetyryzyna czy loratadyna. Również w pokrzywce leki przeciwhistaminowe mają udowodnione działanie. W astmie leki te nie są skuteczne. Trzeba podać środki rozszerzające oskrzela oraz leki przeciwzapalne – kromony i glikokortykosteroidy. Stosuje się też metyloksantyny (teofilina), cholinolityki (bromek ipratropium), leki beta-adrenomimetyczne (salbutamol, fenoterol). Nowa grupa leków, obecnie intensywnie badana klinicznie to leki przeciwleukotrienowe.

Dariusz Hryciuk

Źródło:
Encyklopedia Zdrowia Rodziny.

Alergia bez wątpienia jest najczęstszą dolegliwością małych dzieci. W dużym stopniu jest ona dziedziczna. Jeżeli oboje rodzice mają skłonność do nadwrażliwości alergicznej, to prawdopodobieństwo, że dziecko także będzie zmagało się z uczuleniem wynosi ponad 60%.

Najczęstszymi objawami alergii są:

• Wysypka, tzw. atopowe zapalenie skóry;
• Katar;
• Suchy kaszel (mogący doprowadzić do astmy);
• Nawracające duszności;
• Biegunka, wymioty;
• Kolka (u niemowlaków);
• Ulewanie i wymioty (u niemowlaków);
• Sucha, szorstka skóra, która ma tendencję do swędzenia;
• Zapalenie spojówek;
• Obrzęk naczynioworuchowy Quinckego (obrzęk warg, języka, krtani).

Mówiąc o reakcjach alergicznych pamiętać należy, iż dolegliwość ta nosi w sobie pewną specyfikę, tzn. są alergeny, które wywołują w organizmie człowieka natychmiastowe i gwałtowne reakcje alergiczne, ale są też i takowe, które mogą ujawnić się po jakimś czasie.

Alergeny, które najczęściej wywołują reakcje gwałtowne i natychmiastowe to:

• Antybiotyki;
• Jady owadów (najczęściej jad pszczoły, osy, szerszenia);
• Białka obce (najczęściej surowice odpornościowe).

Alergia, która może ujawnić się po pewnym okresie czasu to najczęściej nadwrażliwość na niektóre pokarmy. Reakcja taka nazywana jest alergią pokarmową i przeważnie występuje u dzieci do 3 roku życia, choć i u dorosłego nie jest ona wykluczona.

Produkty, które najczęściej są przyczyną wystąpienia reakcji uczuleniowych:

• Mleko i nabiał, najczęściej alergizuje białko mleka krowiego;
• Jajka;
• Orzechy;
• Słodycze, najczęściej czekolada i miód;
• Owoce, najczęściej cytrusy, a także truskawki oraz poziomki;
• Pieczywo z glutenem;
• Konserwanty i barwniki, które dodawane są np. do galaretek, dżemów, niektórych słodyczy, zup w proszku, gotowych potraw w puszkach.

Kiedy pojawi się podejrzenie alergii, należy szybko skontaktować się z lekarzem w celu zdiagnozowania oraz ustalenia odpowiedniego leczenia. Nie wolno lekceważyć sygnałów jakie wysyła organizm, bo nie leczona alergia może doprowadzić do poważnych chorób takich jak astma, ciężkich powikłań, a nawet do śmierci, np. w momencie wystąpienia reakcji alergicznej po ukąszeniu przez pszczołę.

W przypadku stwierdzonej alergii lekarz może skierować chorego na badania. Pomocne przy ustaleniu rozpoznania jest oznaczenie poziomu IgE, czyli specyficznych przeciwciał występujących w surowicy krwi. Wykonywane są także testy skórne (testom nie poddawane są dzieci poniżej 3 roku życia).

Agnieszka Kasperczyk-Bac