• Pierwszym objawem choroby może być to, że dziecko ciągle łapie się za prącie i mówi, że boli go to miejsce.
• Żołądź i napletek są żywo czerwone i czasami lekko obrzęknięte.
• Niekiedy widać wydzielinę w okolicy napletka.
• Dziecko skarży się na bóle przy oddawaniu moczu.

Postępowanie:

• Pediatra przepisze dziecku maść, którą trzeba staranie wcierać w żołądź i napletek.
• Przed nałożeniem nowej maści usuńmy dokładnie całą wydzielinę i resztki starej maści. Najlepiej używajmy w tym celu jednorazowych chusteczek myjących, gdyż wydzielina ma charakter zapalny.
• Nasiadówki z dodatkiem rumianku wspomagają leczenie i łagodzą bóle. Trzeba przy tym uważać, by nie roznosić zarazków: pilnujmy, by dziecko nie bawiło się wodą, w której siedzi.
• Zakładaj dziecku bawełnianą bieliznę, zmienianą przynajmniej raz dziennie. Bieliznę pierzemy w temperaturze co najmniej 60?C, aby usunąć z niej wszelkie drobnoustroje.

Anna Kuźniar

Źródło:
B. Brand-Horsting, Leksykon chorób wieku dziecięcego, Warszawa 2005.

• Zmiany w budowie i położeniu narządu rodnego (tyłozgięcie macicy, zbyt wąska szyjka macicy);
• Stany zapalne przydatków i przymacicza;
• Mięśniaki macicy, gruczolistość.

2.Przyczyny czynnościowe:

• Czynniki hormonalne (zaburzony stosunek między stężeniem estrogenów a stężeniem hormonów lutenizujących);
• Czynniki psychiczne;
• Niewłaściwe złuszczanie się błony śluzowej macicy.

Rozpoznanie

Jeśli bolesne miesiączki powtarzają się, należy zgłosić się do lekarza ginekologa, by wykluczyć anomalie anatomiczne układu rozrodczego lub zmiany chorobowe. Lekarz na podstawie wywiadu, badania oraz badań dodatkowych może postawić rozpoznanie.

Leczenie

Sposób leczenia powinien być zawsze ustalony indywidualnie w zależności od stopnia nasilenia dolegliwości bólowych i chorób współistniejących. Jeżeli występują przyczyny organiczne, stosuje się leczenie przyczynowe mające na celu wyleczenie choroby podstawowej (np. leczenie przeciwzapalne w zapaleniach narządu rodnego, rozwarcie kanału szyjki macicy w jego zwężeniu).

Inne metody stosuje się, gdy przyczyny mają charakter czynnościowy. Lekarze stosują różne grupy leków do leczenia bolesnego miesiączkowania: inhibitory syntezy prostaglandyn, leki uspokajające, leki hormonalne oraz blokery kanału wapniowego.

Poza tym zaleca się leki przeciwbólowe (Ibuprom, Ketonal, Paracetamol) i leki rozkurczowe jak drotaweryna (np. No-spa forte). Ulgę przynoszą także ciepłe okłady na podbrzusze (rozkurcz naczyń krwionośnych). Niewskazany jest natomiast kwas acetylosalicowy (np. Aspiryna), ponieważ może on zwiększyć krwawienie i przedłużyć czas jego trwania.

Stosować można również napary ziołowe z rumianku, liści malin lub mięty na 2-3 dni przed spodziewaną menstruacją (mają one łagodne działanie rozkurczowe). Ważna jest także odpowiednia dieta: unikanie potraw wzdymających, ostro przyprawionych, słonych i ciężkostrawnych, mocnej kawy i herbaty na rzecz naparów ziołowych lub wody mineralnej.

Anna Kuźniar

Źródła:
Praca zbiorowa, Vademecum lekarza ogólnego, Warszawa 1992.
www.zdrowie.flink.pl