ZdrowePorady.pl » macica

Nadżerka części pochwowej

ania — Wed, 02 Sep 2009 13:28:08 +0000

Jest schorzeniem spotykanym bardzo często szczególnie po przebytych porodach, rzadziej poronieniach.

Poporodowe uszkodzenia ujścia zewnętrznego kanału szyjki w postaci pęknięć i zniekształceń części pochwowej ułatwiają wnikanie drobnoustrojów z pochwy do gruczołów nabłonka walcowatego. Na skutek tych działań rozwija się stan zapalny błony śluzowej kanału szyjki macicy, który powoduje zniszczenie nabłonka wielowarstwowego płaskiego i dochodzi do powstania tzw. nadżerki prostej. Po pewnym czasie miejsce to wypełnia nabłonek walcowaty – jest to tzw. nadżerka gruczołowa. W wyniku rozrostu nabłonka walcowatego tworzy się nadżerka brodawkowata.

Objawy:

Nadżerka części pochwowej nie daje zazwyczaj żadnych objawów. Mogą jedynie jej towarzyszyć upławy ropne lub śluzowe, czasem plamienia kontaktowe.

Diagnostyka:

• badanie ginekologiczne,
• badanie cytologiczne,
• kolposkopia,
• badanie histopatologiczne.

Leczenie:

• antybiotykoterapia,
• leki dopochwowe zawierające estrogeny,
• elektrokoagulacja,
• laseroterapia,
• krioterapia,
• konizacja.

Anna Pomianek

Źródło:
W. Kiciński, Położnictwo i ginekologia, Warszawa 1977.

Mięśniaki macicy

ania — Wed, 16 Jan 2008 08:07:43 +0000

Mięśniaki macicy zaliczane są do nowotworów niezłośliwych. Rozwijają się z włókien mięśni gładkich. Występują u ok. 10-20% kobiet, najczęściej między 35-50 rokiem życia. Uważa się powszechnie, że mięśniaki częściej występują u kobiet niezamężnych, nieródek lub mało rodzących.

Przyczyna powstawania mięśniaków nie jest do tej pory jasna. Podkreśla się jedynie znaczenie estrogenów w patomechanizmie tego schorzenia. Najczęściej mięśniaki rozwijają się w trzonie macicy, rzadziej w szyjce macicy. Mogą być pojedyncze i mnogie, różnej wielkości.

Wyróżniamy 3 typy mięśniaków w zależności od umiejscowienia i kierunku wzrostu:

mięśniaki śródścienne – zazwyczaj rosną jako guzy mnogie, nie zniekształcają narządu, są małe;
mięśniaki podśluzówkowe – rosną pod błoną śluzową macicy, mogą być uszypułowane, co może prowadzić do skurczów macicy;
mięśniaki podsurowicówkowe – rosną ponad powierzchnią macicy, prowadzą do zniekształcenia narządu, mogą tworzyć postacie uszypułowane.

Objawy (są uzależnione od umiejscowienia i wielkości mięśniaka):

obfite, przedłużające się miesiączki;
krwawienia międzymiesiączkowe;
bóle (przy dużych);
objawy ucisku tkanek i narządów sąsiednich.

U kobiet w młodszym wieku dodatkowymi objawami mogą być:

niepłodność;
poronienia, przedwczesne porody;
nieprawidłowe położenie płodu.

Leczenie:

1. Leczenie hormonalne (przy bardzo małych).
2. Leczenie operacyjne:

zabieg wykręcenia mięśniaka (rodzącego się);
wyłuszczenie pojedynczych mięśniaków;
usunięcie macicy.

Anna Kuźniar

Źródło:
W. Fijałkowski, R. Markowska, H. Michalczyk, L. Sadowska, Rehabilitacja w położnictwie i ginekologii, Wrocław 1998.

Rak szyjki macicy

ania — Wed, 16 Jan 2008 07:56:47 +0000

Występuje najczęściej u kobiet między 20 a 30 rokiem życia. Jego rozwój jest bardziej dynamiczny niż raka trzonu macicy. Znacznie szybciej dochodzi do naciekania okolicznych tkanek i przerzutów. Na części pochwowej rozwija się pod postacią płaskiego owrzodzenia. Szerzy się drogami chłonnymi na przymacicze, zajmuje węzły chłonne biodrowe i podbrzuszne. W późniejszych okresach może zajmować pęcherz i odbytnicę, tworząc przetoki.

Do grupy wzmożonego ryzyka należą kobiety:

chorujące wielokrotnie na stany zapalne dolnego odcinka narządów płciowych;
wcześnie rozpoczynające życie seksualne;
z nadżerkami, polipami szyjki macicy;
narażone na mikrostresy.

Rozpoznanie:

badanie ginekologiczne;
USG;
badanie cytologiczno-histopatologiczne z pobraniem wycinka.

Wyróżniamy 5 stopni klinicznych raka szyjki macicy:

0 stopień – ogranicza się do samego nabłonka, nie przekracza błony podstawowej;
I stopień – ogranicza się do samej szyjki macicy;
II stopień – zajmuje przymacicze, ale nie dochodzi do kości biodrowej;
III stopień – zajęte są całe przymacicza, aż do kości biodrowej;
IV stopień – zajęte są sąsiednie narządy, pęcherz moczowy lub odbytnica.

Objawy (zależą od okresu klinicznego); do najwcześniejszych należą:

nietypowe krwawienia;
kontaktowe krwawienia;
upławy podbarwione krwią;
bóle przy przejściu na inne narządy.

Leczenie (w zależności od stopnia klinicznego):

stopień 0 – usunięcie macicy bez przydatków lub sama konizacja;
stopień I – usunięcie macicy z przydatkami;
stopień II i III – usunięcie macicy z przydatkami oraz naświetlania Rtg;
stopień IV – leczenie objawowe.

Anna Kuźniar

Źródło:
W. Fijałkowski, R. Markowska, H. Michalczyk, L. Sadowska, Rehabilitacja w położnictwie i ginekologii, Wrocław 1998.

Rak trzonu macicy

ania — Tue, 15 Jan 2008 21:08:17 +0000

Występuje najczęściej między 45 a 55 rokiem życia. Wśród czynników ryzyka wyróżnia się: nadciśnienie i cukrzycę, leczenie niepłodności, zaburzenia miesiączkowania, długotrwałe leczenie hormonalne, nieprawidłowy rozrost błony śluzowej trzonu macicy.

Rozpoznanie opiera się na:

badaniu ginekologicznym;
USG;
HSG (zdjęcia kontrastowe narządu rodnego);
ocenie cytologiczno-histologicznej pobranego materiału.

Wyróżniamy 4 stopnie kliniczne raka trzonu macicy:

I stopień – nowotwór nie przekracza macicy;
Ia – ograniczony tylko do śluzówki;
Ib – przechodzi również na mięśniówkę;
II stopień – nowotwór przechodzi z macicy na szyjkę macicy;
III stopień – nowotwór zajmuje przydatki, przymacicza i dochodzi do kości miednicy;
IV stopień – nowotwór przechodzi na narządy sąsiednie: pęcherz, odbytnicę i daje odległe przerzuty.

Objawy:

nietypowe, nieregularne krwawienia maciczne;
upławy podbarwione krwawą wydzieliną;
bóle w II stopniu procesu chorobowego.

Leczenie:

w I i II stopniu – całkowite wycięcie z przydatkami narządu rodnego;
w III i IV stopniu – naświetlania promieniami Rtg oraz leczenie objawowe.

Anna Kuźniar

Źródło:
W. Fijałkowski, R. Markowska, H. Michalczyk, L. Sadowska, Rehabilitacja w położnictwie i ginekologii, Wrocław 1998.

Endometrioza miednicy mniejszej

ania — Tue, 15 Jan 2008 20:45:35 +0000

Choroba polegająca na tym, że elementy błony śluzowej trzonu macicy znajdują się poza obrębem jamy macicy i ulegają cyklicznym przemianom.

Najczęstsze umiejscowienie to:

zagłębienie odbytniczo-maciczne (jama Duglasa);
więzadła szeroki i krzyżowo-maciczne;
jelita;
pęcherz moczowy;
moczowody.

Naciekający charakter tego schorzenia może być mylnie rozpoznawany jako proces zapalny lub nowotworowy.

Objawy:

bóle brzucha.

Leczenie:

farmakologiczne łączone z zabiegiem operacyjnym;
polegającym na usuwaniu ognisk endometriozy.

Anna Kuźniar

Źródło:
W. Fijałkowski, R. Markowska, H. Michalczyk, L. Sadowska, Rehabilitacja w położnictwie i ginekologii, Wrocław 1998.